سرقت صدای احمد شاملو توسط باندهای صدا و سیمای جمهوری
یا
دزدی با چراغ
واقعیت اش اینکه چندان هم تعجبی نداشت دار و دسته ای که زمانی طولانی سایه صدا و سیمای احمد شاملو را با قمه می زدند اکنون که این آثار را بی سرپرست و خود را سرپرست ابدی اندیشه و فرهنگ ملی جا زده اند از تولیداتی که کافرانه و شایسته ی آتش می خواندند بهره بگیرند و حالا که قاشق استعداد ابره ای به ته دیگ خورده به بی صدایی و بی سیمایی خویش رونقی موقت بخشند. وقتی مدعیان جاهل سرپرستی آثار شاملو بار ها ادعا کنند این تولیدات فرهنگی متعلق به مردم است خب صدا و سیمای جمهوری هم بخاطر این که خودش را قیم ملت می داند به خودش اجازه می دهد گردن را از آغل خارج کند و در بی اعتبار کردن شاعر با تلویزیون های احمقانه ی خارج از کشور مسابقه بدهد. شخصیت مشکوکی به نام بی کمال تبریزی که حرفه اش ارتکاب به هنر هفتم است گویا در این سرقت در روز روشن دست داشته است و بخش هایی از صدای احمد شاملو را در کوچه تنگ یافته و در فیلم گشادش قرار داده است!
پخش صدای احمد شاملو از صدا و سیمای جمهوری اسلامی و هر رسانه دیگر حتا از نوع آمریکایی لمپنی آن نوع وقیحانه ای از دزدی با چراغ است و این رسانه های باسمه ای که هنرشان رو به قبله کردن فرهنگ و هنر و ریشه کن کردن نهال خرد در جامعه است باید در این مورد از سوی هواداران واقعی حقوق هنرمندان مورد اعتراض قرار گیرند.
اما سرپرستان واقعی این شاعر هنوز در قید حیات هستند و شاملو خوشبختانه هنوز مولانا نشده است!
